Nie ma jednego najlepszego wykończenia do każdej kuchni. Płytki matowe zwykle lepiej znoszą intensywne użytkowanie i mniej pokazują smugi, a połysk rozjaśnia wnętrze i optycznie je powiększa. Wybór zależy przede wszystkim od wielkości kuchni, częstotliwości gotowania oraz tego, czy płytki trafią na podłogę, czy na ścianę.
Płytki matowe czy z połyskiem – najważniejsze różnice
| Cecha | Płytki matowe | Płytki z połyskiem |
|---|---|---|
| Łatwość czyszczenia | Zwykle łatwiejsze w codziennym utrzymaniu, ponieważ mniej pokazują ślady po wodzie i tłuszczu. | Gładka powierzchnia może być łatwa do umycia, ale wymaga dokładnego polerowania, aby nie zostały smugi. |
| Widoczność smug | Smugi, kurz i drobne zabrudzenia są zwykle mniej widoczne. | Zachlapania, odciski i zacieki mocniej odcinają się od lśniącej powierzchni. |
| Optyka przestrzeni | Dają spokojny, bardziej stonowany efekt i nie odbijają intensywnie światła. | Odbijają światło, dzięki czemu kuchnia może wydawać się jaśniejsza i większa. |
| Antypoślizgowość | Często zapewniają lepszą przyczepność, ale o bezpieczeństwie decyduje konkretny parametr płytki. | Polerowane powierzchnie mogą być bardziej śliskie, zwłaszcza po kontakcie z wodą. |
Dlaczego wybrać płytki matowe do kuchni?
Płytki matowe są dobrym wyborem do kuchni, w której dużo się gotuje, a podłoga i strefa przy blacie są regularnie narażone na wodę, tłuszcz, okruchy oraz piasek przynoszony na obuwiu. Ich powierzchnia nie odbija światła, dlatego drobne zabrudzenia i zaschnięte krople są zwykle mniej widoczne niż na płytkach z połyskiem.
Mat sprawdza się szczególnie dobrze na podłodze. Gres jest odporny na ścieranie, ale przed zakupem trzeba sprawdzić także przeznaczenie płytki i jej parametry użytkowe. Sam wygląd powierzchni nie przesądza o trwałości. W kuchni ważna jest również klasa antypoślizgowości oznaczana symbolem R. Im wyższy parametr, tym lepsza przyczepność do podłoża w warunkach przewidzianych dla danej klasy.
Nie oznacza to, że każda płytka matowa będzie automatycznie bezpieczna. Na podłogę wybierz produkt przeznaczony do tego zastosowania, z parametrami dopasowanymi do miejsca montażu. Płytki ścienne, w tym część glazury, nie powinny trafiać na posadzkę tylko dlatego, że mają atrakcyjne wykończenie.
Matowa powierzchnia nadaje kuchni spokojniejszy i bardziej przytulny charakter. Pasuje do wnętrz inspirowanych betonem, kamieniem lub drewnem, a także do aranżacji minimalistycznych i industrialnych. Jej ograniczeniem może być mniej wyrazisty efekt świetlny, szczególnie w bardzo małej lub słabo doświetlonej kuchni.
Kiedy połysk będzie lepszym wyborem?
Płytki z połyskiem odbijają światło dzienne i sztuczne, dlatego mogą wizualnie rozjaśnić kuchnię oraz dodać jej głębi. W małym pomieszczeniu jest to realna zaleta. Jasna, błyszcząca okładzina na ścianie nad blatem może sprawić, że przestrzeń wyda się mniej zamknięta.
Takie wykończenie pasuje do aranżacji eleganckich, nowoczesnych i utrzymanych w stylu glamour. Lśniąca powierzchnia mocniej eksponuje kolor, wzór oraz format płytki. Dobrze współgra z frontami lakierowanymi, metalicznymi dodatkami i wyrazistym oświetleniem.
Połysk wymaga jednak większej dyscypliny podczas sprzątania. Na jednolitej, gładkiej powierzchni wyraźniej widać krople wody, ślady po palcach, tłuszcz i smugi po nieprawidłowo dobranym detergencie. Dlatego płytki z połyskiem są często wygodniejsze na ścianie niż na podłodze, szczególnie w strefie między blatem a szafkami.
Czy błyszczące płytki są śliskie? Na ścianie nie ma to znaczenia, natomiast na podłodze trzeba ocenić konkretny produkt i jego klasę antypoślizgowości. Polerowana powierzchnia może ograniczać przyczepność po zmoczeniu, dlatego w miejscu narażonym na rozlaną wodę bezpieczniej kierować się parametrem R niż samym efektem wizualnym.
Lappato i łączenie matu z połyskiem
Jeśli trudno zdecydować się na jedno wykończenie, rozwiązaniem pośrednim jest gres lappato. To płytka półmatowa lub półbłyszcząca, której powierzchnia częściowo odbija światło, ale nie daje tak jednolitego efektu jak pełny połysk. Może łączyć dekoracyjny wygląd z mniejszą widocznością codziennych zabrudzeń.
Drugą możliwością jest zastosowanie obu faktur w różnych miejscach kuchni. Takie zestawienie wprowadza kontrast, ale nie musi wyglądać przypadkowo. Najlepiej oprzeć je na wspólnej kolorystyce, podobnym formacie albo powtarzającym się wzorze.
Sprawdzone sposoby łączenia płytek matowych i błyszczących obejmują:
- Mat na podłodze – wybierz płytkę z parametrem antypoślizgowości dopasowanym do kuchni.
- Połysk na ścianie nad blatem – odbijająca światło powierzchnia rozjaśni strefę roboczą.
- Lappato jako baza – półmat pozwoli zachować delikatny blask bez efektu lustrzanej tafli.
- Spójność kolorystyczna – różne faktury będą wyglądały harmonijnie, jeśli pozostaną w podobnej palecie barw.
Najczęściej najlepszy kompromis do intensywnie używanej kuchni stanowi matowa podłoga i połysk na wybranej powierzchni ściennej. Do małej kuchni można wybrać jasne płytki z połyskiem, ale trzeba zaakceptować częstsze usuwanie smug. Przy dużej liczbie domowników i częstym gotowaniu mat lub lappato zwykle ułatwi codzienną pielęgnację.
Jeśli priorytetem jest łatwe utrzymanie podłogi w czystości i większa przyczepność, wybierz mat. Gdy kuchnia jest mała, ciemna i ma zyskać lekkość, połysk lepiej wykorzystać na ścianie. Lappato sprawdzi się wtedy, gdy zależy Ci na subtelnym odbiciu światła bez pełnego połysku.
