Łazienka – płytki czy farba? Co wybrać do wykończenia ścian?

W łazience płytki najlepiej sprawdzają się w strefach mokrych, a farba na ścianach poza bezpośrednim zasięgiem wody. Płytki są droższą i bardziej czasochłonną inwestycją, ale zapewniają większą trwałość. Farba pozwala szybciej i taniej zmienić aranżację, pod warunkiem użycia produktu przeznaczonego do wilgotnych pomieszczeń oraz starannego przygotowania podłoża.

Łazienka – płytki czy farba?

Łazienka nie musi być wykończona płytkami od podłogi do sufitu. Najczęściej najlepiej działa połączenie obu materiałów: płytki w miejscu bezpośredniego kontaktu z wodą oraz farba na pozostałych ścianach i suficie. Takie rozwiązanie ogranicza koszty, skraca remont i daje większą swobodę przy późniejszej zmianie koloru.

Farba nie jest jednak zamiennikiem płytek w każdej części pomieszczenia. Zwykła farba łazienkowa nie pełni funkcji uszczelnienia, dlatego sama powłoka nie zastępuje hydroizolacji ani okładziny przeznaczonej do stałego kontaktu z wodą.

Płytki i farba – bezpośrednie porównanie

Płytki wygrywają tam, gdzie liczy się odporność na częste zachlapanie, uderzenia i intensywne czyszczenie. Farba daje natomiast gładką, jednolitą powierzchnię bez fug, a jej odświeżenie jest znacznie prostsze.

Gdzie farba sprawdzi się w łazience?

Podstawą decyzji jest podział pomieszczenia na strefę mokrą i suchą. Strefa mokra obejmuje przede wszystkim wnętrze prysznica, ściany bezpośrednio przy wannie oraz miejsca, na które regularnie spływa lub pryska woda. W tych obszarach standardem pozostają płytki ceramiczne albo kompletny, specjalistyczny system powłokowy wskazany przez producenta do takiego zastosowania.

Farba może być dobrym wyborem na sufit, górne partie ścian oraz powierzchnie poza zasięgiem bezpośrednich zachlapań. Przy umywalce trzeba ocenić odległość od ściany i sposób korzystania z wyposażenia. Im częściej podłoże jest mokre, tym większe znaczenie ma odporność powłoki i jakość zabezpieczenia.

Wybierając farbę do strefy suchej, sprawdź na opakowaniu przede wszystkim:

• Klasę odporności na szorowanie określaną według EN 13300, ponieważ ściany w łazience mogą wymagać częstego mycia.
• Odporność na wilgoć i przeznaczenie do kuchni lub łazienek, zamiast stosowania przypadkowej farby do suchych pomieszczeń.
• Właściwości hydrofobowe, które pomagają ograniczyć wchłanianie kropli wody i osadzanie się zabrudzeń.
• Odporność na rozwój grzybów, szczególnie gdy pomieszczenie jest małe lub intensywnie użytkowane.

Wentylacja jest warunkiem trwałości obu rozwiązań, ale przy malowanych ścianach jej znaczenie jest szczególnie widoczne. Para wodna powinna być sprawnie odprowadzana, a powierzchnie nie powinny pozostawać długo wilgotne. Jeśli w łazience występuje grzyb, zawilgocenie konstrukcji albo niesprawna wentylacja, samo przemalowanie ściany nie rozwiąże problemu.

Farba może zastąpić płytki w strefie suchej, ale nie powinna być traktowana jako samodzielne uszczelnienie ściany.

Jak przygotować ścianę do malowania?

Trwałość powłoki zależy w dużej mierze od przygotowania podłoża, a nie tylko od rodzaju farby. Ściana musi być stabilna, sucha, czysta i wolna od tłustych osadów. Na nowym tynku postępowanie będzie inne niż przy renowacji istniejącej powierzchni, dlatego nie należy pomijać zaleceń z karty technicznej wybranego produktu.

1. Umyj ścianę i usuń kurz, osady z mydła oraz inne zabrudzenia.
2. Odtłuść powierzchnię, a następnie dokładnie spłucz ją czystą wodą i pozostaw do wyschnięcia.
3. Usuń stary silikon, zwłaszcza w narożnikach i przy wannie lub kabinie, a nowy nałóż dopiero po zakończeniu malowania i wyschnięciu powłoki.
4. Wyrównaj ubytki, usuń łuszczące się fragmenty i zagruntuj podłoże zgodnie z zaleceniem systemu malarskiego.

Na surowych, porowatych powierzchniach może być potrzebne szlifowanie i odpylanie. Przy malowaniu istniejącej powłoki trzeba sprawdzić jej przyczepność. Jeśli farba odspaja się lub podłoże jest zawilgocone, nakładanie nowej warstwy bez usunięcia przyczyny szybko przyniesie podobny problem.

Malowanie ściany a malowanie starych płytek

Farba do ścian i farba renowacyjna do płytek to dwa różne produkty. Pierwszą nakłada się na odpowiednio przygotowany tynk, gładź lub inną powierzchnię ścienną. Druga musi uzyskać przyczepność do gładkiej ceramiki, dlatego wymaga dokładnego odtłuszczenia, oczyszczenia fug i zastosowania procedury wskazanej przez producenta.

Malowanie płytek jest rozwiązaniem ratunkowym i estetycznym, przydatnym przy szybkiej zmianie wyglądu bez skuwania całej okładziny. Nie należy traktować go jako pełnoprawnego odpowiednika nowej, trwałej okładziny ceramicznej. Przed użyciem produktu sprawdź, czy jest przeznaczony do płytek ściennych oraz do konkretnej strefy. Nie każda farba renowacyjna nadaje się na podłogę, brodzik, wannę, umywalkę lub inne powierzchnie poziome.

Po malowaniu trzeba przestrzegać czasu schnięcia i dojrzewania powłoki. W tym okresie powierzchnię należy chronić przed wodą, uderzeniami i intensywnym czyszczeniem. Później również lepiej stosować łagodne detergenty i unikać szorstkich gąbek.

Co wybrać w konkretnej sytuacji?

Wybierz płytki, jeśli remont obejmuje prysznic, ścianę przy wannie lub inne miejsce stale narażone na wodę. To także lepsza opcja, gdy zależy Ci na wieloletniej trwałości i ograniczeniu częstego odświeżania powierzchni.

Wybierz farbę, jeśli chcesz obniżyć koszt remontu, szybko zmienić kolor ścian albo wykończyć strefę suchą. Zastosuj produkt przeznaczony do łazienek, przygotuj podłoże zgodnie z instrukcją i zadbaj o sprawną wentylację.

W wielu łazienkach najlepszym kompromisem są płytki w strefie mokrej oraz farba odporna na wilgoć i szorowanie na pozostałych ścianach. Taki podział łączy ochronę najbardziej narażonych powierzchni z niższym kosztem i większą elastycznością aranżacji.